pastorale notitie 26 sept 2013

Pastorale Notitie

26 september 2013

‘Reizen verbreedt de blik’, wordt wel eens gezegd en daar zijn ook goede gronden voor. Zo was ik afgelopen weekend in Osnabrück in een mooie kerk. En net toen ik binnenkwam om die kerk eens goed te bekijken, begon het middaggebed en werd ik uitgenodigd om mee te doen. Nieuwsgierig hoe zo’n gebed er in een lutherse kerk zou uitzien, ging ik in de bank zitten.

Aan het slot van het gebed was er een korte overweging door de predikant en ik viel van de ene verbazing in de andere. Waar ging die preek over? Over onze paus en wat die allemaal gezegd zou hebben. Wat hebben Luthersen nu met onze paus van doen, dacht ik, maar ook wat ze zei, was onverwacht. Als er in Nederland op de paus wordt gereageerd, is dat meestal zuur en afwijzend, maar de woorden van de predikant waren precies het tegenovergestelde daarvan: een en al lof. Ook bij de nazit ging het gesprek over wat de paus gezegd had én hoe bemoedigend en waar dat is. Ik wist niet wat ik hoorde en langzaam realiseerde ik me dat ik niet in Nederland was, maar in Duitsland en dat daar een paus nog een geestelijk leidsman is, waar naar je luistert en wiens woord je serieus neemt. De Duitse ‘rompstand’ is niet afwijzend als het om geloof gaat, zoals de Nederlandse dat nu wel is. En het doet goed dat mee te maken en te merken dat het geloof – ons geloof – niet overal de kwaaie pier is; het maakte de reis naar Duitsland extra mooi.

Thuis gekomen heb ik die woorden van de paus nog eens aandachtig gelezen en ook toen viel ik van de ene verbazing in de andere: deze paus zegt echt andere dingen als de vorigen én echt andere dingen dan onze bisschoppen. Als je het interview met hem leest, lees je woorden die je van een paus verwacht: woorden die uitnodigen, die bemoedigen, die hoop geven en geen woorden die mensen uitsluiten, die afwijzen of veroordelen.  Het is niet alleen een nieuwe verpakking, zoals een Nederlandse journalist onlangs zuur opmerkte, maar het zijn wel degelijke nieuwe woorden of beter gezegd woorden die we lange tijd niet meer hebben gehoord uit de mond van een bisschop of paus.  En dat geeft hoop, maar zoals één zwaluw nog geen lente is, en een paus niet de hele kerk, toch lijkt het erop dat de kerk weer gaat leven, weer een gemeenschap wordt van mensen en uit zijn regel-kramp komt.  Laten we daarvoor bidden, want het is hard nodig dat er weer geleefd kan worden in onze kerk, en dat onze kerk weer hoop geeft, niet alleen aan ons maar aan iedereen, want het kan best anders; daarvoor hoef je niet naar Osnabrück .

pastor wim klein

(toevoeging; als u meer wilt weten over het interview of het hele interview wilt nalezen, zie dan ook: Het interview van Paus Franciscus)

Copyright © 2013. All Rights Reserved.